| تبليغات | X |
 |
 |
|
| عاشقانه |
|
کاشکی اون لحظه آخر ، اشکامو تو دیده بودی که شاید دلت می سوختو حالا تو نرفته بودی حالا بی تو پردردم ، پر تردیدمو وحشت بی تو بودن خیلی تلخه مثه مرگه توی غربت همه شبهای بی تو ، اشک حسرت توچشامه من که باورم نمی شه ، شایدم خوابی باهامه ! می دونم برنمی گردی می دونم دوستم نداری تو همیشه دوری از من من خزونم تو بهاری کاشکی هر لحظه که نیستی ببینی چقدر ضعیفم که شاید دلت بسوزه واسه این قلب نحیفم بی تو بودن مثل مرگه مثل مردن توی خوابه عزیزم تنهایی سخته مثل عشق بی جوابه اما تو رفتی و حالا دیگه هیچکی رو ندارم مثل ابرای بهاری شب و روز دارم می بارم می دونم عشقت بزرگه حتی از سرم زیاده می دونم دلم کوچیکه طاقت درد و نداره اما عاشقی همینه اولش خبر نمی ده واسه مردن پیش چشمات اون اجازه نمی گیره رفتی اما تا همیشه دل بهونتو می گیره بی وفائی اما لبم همیشه واست میمیره
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم فروردین 1389ساعت 11:20 توسط فروغ |
|
|
عاشقی زمانی است که دیگری دریابد به تمامی از آن اویی به هنگام نیاز به تو احساس کند که نه تنها هرگز شکست یا ناکامی او را موجب نخواهی شد بلکه در همه حال در کنارش خواهی ماند.
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم فروردین 1389ساعت 16:46 توسط فروغ |
|
|
دل بر نكنم ز دوست تا جان ندهم از دوست به يادگاري دردي دارم كه آن درد به صد هزار درمان ندهم |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هفتم بهمن 1388ساعت 19:34 توسط فروغ |
|
|
بي تومهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم شوق ديدار تولبريز شد از جام وجودم شدم آن عاشق ديوانه كه بودم. در نهانخانه ي جانم گل ياد تودرخشيد. باغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچيد: يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم. پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم. ساعتي برلب آن جوي نشستيم. توهمه رازجهان ريخته در چشم سياهت من همه محو تماشاي نگاهت. آسمان صاف و شب آرام. بخت خندان و زمان رام. خوشه ي ماه فرو ريخته در آب شاخه ها دست برآورده به مهتاب. شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ. يادم آيد تو به من گفتي: از اين عشق حذر كن!
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن! آب آيئنه ي عشق گذران است تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است! باش فردا كه دلت با دگران است! تا فراموش كني چندي ازين شهر سفر كن! با تو گفتم:حذر از عشق؟ ندانم سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم روز اول كه دل من به تمناي تو پرزد چون كبوتر لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدي! من نه رميدم نه گسستم. باز گفتم كه:تو صيادي و من آهوي دشتم! تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم! حذر از عشق ندانم. سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم! اشكي از شاخه فروريخت! مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت! اشك در چشم تو لرزيد ماه بر عشق تو خنديد! يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم.
پاي در دامن اندوه كشيدم. نگسستم نرميدم…. رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم! نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم! نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم…! بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم… |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هفتم بهمن 1388ساعت 19:13 توسط فروغ |
|
|
سر به دامان من خسته گذار گوش کن بانگ قدمهایش را کمر نارون پیر شکست تا که بگذاشت بر آن پایش را |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 10:28 توسط فروغ |
|
|
به خدا در دل و جانم نیست هیچ جز حسرت دیدارت سوختم از غم و کی باشد غم من مایه ی آزارش
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 10:23 توسط فروغ |
|
|
لرزان و بی قرار وزیدم به سوی تو اما تو هیچ بودی و دیدم هنوز هم در سینه هیچ نیست به جز آرزوی تو |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 10:3 توسط فروغ |
|
|
بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد
مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند سایه در سایه آن ثانیه ها خواهم مرد شعله ها بی تو ز بی رنگی دریا گفتند موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد گم شدم در قدم دوری چشمان بهار بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد ...
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 2:59 توسط فروغ |
|
|
وقتی كسی رادوست داری، گفتن آسان تراست، شنيدن آسان تراست، بازی كردن آسان تراست، كاركردن آسان تراست. ووقتی كه كسی تورا دوست دارد، خنديدن آسان تراست. واگر تنهای تنها باشی، به مرگ فكركردن ازهمه چيزآسان تراست |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388ساعت 18:14 توسط فروغ |
|
|
اگر خواهم غم دل با تو گویم جا نمی یابم اگر جایی شود پیدا تو را تنها نمی یابم اگر جایی کنم پیدا و هم تنها تو را یابم ز شادی دست وپا گم می کنم خود را نمی یابم
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388ساعت 16:4 توسط فروغ |
|
|
+ نوشته شده در
شنبه دهم مرداد 1388ساعت 23:59 توسط فروغ |
|
|
درحوالی بساط شیطان دیروز شیطان را دیدم درحوالی میدان بساطش را پهن کرده بود فریب می فروخت ... مردم دورش جمع شده بودند ... هیاهو می کردند و هول می زدند و بیشتر می خواستند ... توی بساطش همه چیز بود ... دروغ ... حرص ... جاه طلبی ... غرور ... خیانت ... هر کس چیزی می خرید و در ازایش چیزی می داد ... بعضی ها تکه ای از قلبشان را می دادند و بعضی
پاره ای از روحشان را ... بعضی ها ایمانشان را می دادند ... بعضی ها آزادگیشان را ... شیطان هم می خندید و دهانش بوی گند جهنم می داد ... حالم را بهم می زد ... دلم می خواست همه نفرتم را توی صورتش تف کنم ... انگار ذهنم را خواند ... موذیانه خندید و گفت ... من کاری با کسی ندارم فقط گوشه ای بساطم را پهن کردم و آرام نجوا می کنم ... نه قیل و قال می کنم و نه کسی را مجبور می کنم چیزی از من بخرد ... می بینی ... آدمها خودشان دور من جمع شدند ... جوابش را ندادم ... آن وقت سرش را نزدیک آورد و گفت ... البته تو با اینها فرق می کنی ... تو زیرکی و مومن ... زیرکی و ایمان آدم را نجات می دهد ... اینها ساده اند و گرسنه به جای هر چیزی فریب می خورند از شیطان بدم می آمد حرف هایش اما شیرین بود ... گذاشتم که حرف بزند و او ... هی گفت و ... گفت و ... گفت ... ساعت ها کنار بساطش نشستم تا اینکه چشمم به جعبه عبادت افتاد
که لابه لای چیزهای دیگر بود دور از چشم شیطان آن را برداشتم و توی
جیبم گذاشتم ... با خودم گفتم ... بگذار یک بار هم شده کسی چیزی از شیطان بدزدد بگذار یک بار هم او فریب بخورد به خانه آمدم و در کوچک جعبه عبادت را باز کردم توی آن اما جز غرور
چیزی نبود ... جعبه عبادت از دستم افتاد و غرور توی اتاق ریخت ... فریب خورده بودم ... فریب ... دستم را روی قلبم گذاشتم ... نبود ... فهمیدم که آن را در کنار بساط شیطان جا گذاشته ام تمام راه را دویدم ... تمام راه لعنتش کردم ... تمام راه خدا خدا کردم ... می خواستم یقه نامردش را بگیرم عبادت دروغی اش را توی سرش
بکوبم و قلبم را پس بگیرم ... به میدان رسیدم شیطان اما نبود ... آن وقت نشستم و های های گریه کردم ... اشک هایم که تمام شد ... بلند شدم ... بلند شدم تا بی دلی ام را با خود ببرم که صدایی شنیدم صدای قبلم را ... و همان جا بی اختیار به سجده افتادم و زمین را بوسیدم به شکرانه قلبی که پیدا شده بود ... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و دوم آذر 1386ساعت 11:25 توسط فروغ |
|
 |
|
+ نوشته شده در
جمعه هفدهم فروردین 1386ساعت 13:36 توسط فروغ |
|
|
اولين بار که چهره تو را ديدم اينگونه فکر کردم که خورشيد در چشمان تو طلوع کرده و ماه و ستارگان ... موهبتهايی بودند که تو هديه کرده ای ... به شب و آسمانهای بی ستاره آری محبوب من ... به شب و آسمانهای بی ستاره ... اولين بار که بر لبانت بوسه زدم اينگونه احساس کردم که زمين در دستان من است همچو قلب لرزان پرنده ای در قفس محبوب من ... آنجا در فرمانم بود ... آنجا در فرمانم بود ... اولين بار که در کنارت آرميدم و تپش قلبت را بسيار نزديک به خود حس کردم فکر کردم ... زمين از مسرت ما پر می شود و تا ابد ... به طول خواهد انجاميد ..
|
|
+ نوشته شده در
جمعه هفدهم فروردین 1386ساعت 13:28 توسط فروغ |
|
|
دلم برات تنگه خدا می دونه عقده تو توی دلم می مونه چاره نداره دل بی تاب من شب تا سحر اسم تو رو می خونه |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 18:26 توسط فروغ |
|
|
بعد چشمای سیاهت نمی خوام واسه هیچ دلبری آواز بخونم
بعد اون نگاه نازت نمی خوام از نگاه دیگه ای باز بخونم بعد تو من می مونم با یه دل دیوونه ... دل دیوونه من مگه آروم می مونه ... وقتی گفتی می مونی با من همیشه گفتی مردن چاره جدایی میشه فکر می کردم مثل من عاشق می مونی کاش از اول گفته بودی نمی تونی تو که بغض و گریه های منو دیدی همه ترانه هامو که شنیدی تو که رفتی روی قلبم پا گذاشتی پس چرا خاطره هاتو جا گذاشتی بعد تو زنده بودن فرقی با مردن نداره قصه رفتن تو ترانه خوندن نداره ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 18:25 توسط فروغ |
|
|
یک دم از خیال من ...
نمیروی ای غزال من ... دگر چه پرسی ز حال من ... تا هستم اسیر کوی توام ... به آرزوی توام ...
دوستت دارم ... تا ... نفس دارم ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 18:22 توسط فروغ |
|
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385ساعت 16:50 توسط فروغ |
|
|
اگه روزی تو نباشی بين ما راهی نباشه نمی دونم كی ميتونه برام مثل تو باشه اگه يه روز تو نباشی يا بری از من جدا شی نمی دونم تو ميتونی عاشقی دوباره باشی ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم بهمن 1385ساعت 16:13 توسط فروغ |
|
يه چشم هميشه بايد توش اشک باشه وگرنه می سوزه ... يه دل هميشه بايد توش غم باشه وگرنه می شکنه ... يه کبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه وگرنه اسير ميشه ... يه قناری بايد به خوش آوازيش ايمان داشته باشه وگرنه ساکت ميشه ... يه لب هميشه بايد توش خنده باشه وگرنه زود پير ميشه ... يه صورت هميشه بايد شاد باشه وگرنه به دل هيچ کس نمی چسبه ... يه دفتر نقاشی بايد خط خطی باشه وگرنه با کاغذ سفيد فرقی نداره ... يه جاده بايد انتها داشته باشه وگرنه مثل يه کلاف سردرگمه ... يه قلب پاک هميشه بايد به يه نفر ايمان داشته باشه وگرنه فاسد ميشه ... يه ديوار بايد به يه تير تکيه کنه وگرنه میريزه ... يه چشم اشک آلود ... يه دل غم آلود ... يه کبوتر عاشق ... يه قناری خوش آواز ... يه لب خندون ... يه صورت شاد ... يه دفتر نقاشی ... يه جاده با انتها ... يه قلب پاک ... يه ديوار استوار ... فقط يه جا معنی داره جایی که ... چشمای اشک آلودت رو من پاک کنم ... دل غم آلودت رو من شاد کنم ... جفت کبوتر عاشقی مثل من باشی ... شنونده آواز قشنگت من باشم ... لبای کوچيکت رو من خندون کنم ... نقاش دفتر خاطرات من باشم ... پاکی قلبت رو با سلامت عشقم معنی کنم ... و فقط از اينکه به من تکيه می کنی احساس مسئوليتم بيشتر ميشه ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم بهمن 1385ساعت 16:5 توسط فروغ |
|
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385ساعت 9:50 توسط فروغ |
|
|
مثل تو که رو قلب من پا گذاشتی بی صدا هنوز وقتی بارون میاد دلم عشق تو رو می خواد ...
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و نهم شهریور 1385ساعت 11:9 توسط فروغ |
|
|
خيلی سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کنی ... خيلی سخته که سالگرد آشنايی با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيری ... خيلی سخته که روز تولدت همه بهت تبريک بگن جز اونی که فکر می کنی به خاطرش زنده ای ... خيلی سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکنی بعد بفهمی دوستت نداره ... خيلی سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدی اما اون بگه ... ديگه نمی خوامت ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 2:15 توسط فروغ |
|
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 2:3 توسط فروغ |
|
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 1:32 توسط فروغ |
|
|
با رفتن تو ...
لبانم خشکید ... همان لبانی که اول بار با بوسه تو جان گرفت تنم یخ زد ... تنی که از گرمای وجود تو زندگی گرفت چشمانم بارانی شد ... چشمانی که با چشمان تو آفتابی بود و درخشان با رفتن تو ... حتی ... ماهیها مردند ... درخت زیبای سرو خشکید ... جفت قناری ام مرد ... من نیز ... مجنون شدم تو مرا مجنون کردی ای عشق ... یادت هست اولین بار چگونه دلم را دزدیدی چرا تنت یخ زده ... چرا نفست گرم نیست ... چشمانت را باز کن ... من آن چشمان آفتابی را می خواهم لبانت سرد است به سردی برف ... من آن لبان گرم و تبدار را می خواهم برایم بگو ... از عشق ... از زیستن ... از ماندن ... پس چرا رفتی ... چرا ... چه رفتنی ... چه زود ... چه سخت ... حالا ... من تنهایم ... تنهای تنها ... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 1:27 توسط فروغ |
|
|
می دونی طاقت جدایی رو ندارم با تو من مثل صد تا بهارم می خوام که نری تو از کنارم ازت زیاد خاطره دارم می خوام اسمتو با نفس بذارم از تو بگم در سایه سارم هر جا بری من دوستت می دارم از عاشقای این دیارم ... به یاد شبای زیر بارون که خیس می شد تموم سر و پاهامون شبا همش من خواب تو رو می بینم بین هفتا آسمون رو زمینم ...
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 1:25 توسط فروغ |
|
|
آهای تو یی که از اون می نویسی بدون مرام اون از جنس سنگه
اونی که داد عاشقی رو میزد یه روز تنهام گذاشت با کلی نیرنگ
ولی بیکسی اندازه داره آخه دل منم خدایی داره
یه گیتاره شکسته همدم من یه غریب و بی نشونه
برید بهش بگید فرقی نداره بخواد پیشم بمونه یا نمونه
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 1:0 توسط فروغ |
|
|
هيچ وقت از دوست داشتن انصراف نده... حتی اگر کسی بهت دروغ گفت... بازم بهش فرصت بده... عشق رو تجربه کن ... حتی اگر توش شکست بخوری... اينو بدون ... اگر کسی وارد زندگيت شد و ... گذاشت و ... رفت ... علاوه بر اينکه يه خاطره به جا میذاره می تونه يه تجربه هم به جا بذاره... پس سعی کن خاطره های خوب و تجربه های مفيد رو به خاطر
بسپاری... می شه بعضی ها رو مثل اشک از چشمات بندازی... اما ... نمی تونی جلوی اشکی رو بگيری که با رفتن بعضی ها از چشمات جاری می شه ... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 0:50 توسط فروغ |
|
|
دو سه روزه که دلم بد جوری هوا تو کرده باز دوباره هوس گرمی نگاتو کرده چند شبه که باز دوباره تو به خوابم نمیای تو سراغ این دل خونه خرابم نمیای هر جمعه دارم من با خودم می گم که امروز تو میای ... اما وقتی که دیگه غروب می شه دلم می دونه نمیای ... هر غروب جمعه من با یه سبد یاس پر پر می شینم منتظرت تا تو بیای از سفر تا تو بیایی از سفر ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 0:42 توسط فروغ |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
من فروغم 20 سالمه
|
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1389 بهمن 1388 آبان 1388 مهر 1388 مرداد 1388 آذر 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 آبان 1385 شهریور 1385 |
|
RSS
|
.jpg)
من درد تو را زدست آسان ندهم
گفتم خموش آری و همچون نسیم صبح
